Düşlük

ALDIĞIN HER NEFESTE

Başka bir denizin kıyısındasın. Örtüyorsun gözlerini. Bakışlarında kanat vuran martıları görmesinler diye mi?

Boğazında eskimiş sevda tadı, geçmişi ezerce adımlarken ıslak kaldırımları, atıyorsun dalgalara yüreğinden koparıp şiirleştirdiğin o sevgili adları.

Kim bilir hangi ırak tende geziyor parmakların? Hangi gölgeleri tanıdık buluyorsun? Ve kim bilir nasıl bir taze kan arayışıyla yüreğindeki sızıları dindirmeye uğraşıyorsun?

Hayat hoyrat elleriyle eskitirken çocuk bakışlı kocaman adamları, sen belki de ellerin aynı düş tenlerinde ve sevdayı ıskalayacak raylarda öksüren şiir yoksulu trenlerde, beklendiğinden habersiz uyukluyorsun.

Başka öykülere uzaklaşırken, sesin kalıyor geride. Dokunduğun her tende beni sobeliyorsun.

Ah sevdiceğim, bilmezsen bilme, aldığın her nefeste bana dönüşüyorsun.

Şimdi durmuş bu yazının kıyısında, gelene geçene dil çıkarıyorsun…

Aşkın Güngör, 27 Haziran 2003, Işıklı bir gün…

Bir Cevap Yazın